Lekarz dermatolog - wenerolog

Zajmujemy się diagnostyką i leczeniem chorób skórnych i wenerycznych (przenoszonych drogą płciową).

Brodawki łojotokowe i włókniaki

Są to łagodne, lecz niezbyt estetyczne wyrośla skórne. Im jesteśmy starsi tym mamy prawo mieć ich więcej. Niektóre są malutkie, inne zaś ogromne, o średnicy dochodzącej czasem do kilku centymetrów.

Brodawki łojotokowe są czasem mylone ze znamionami barwnikowymi, gdyż często mają brązowe zabarwienie. Można usuwać je ciekłym azotem, łyżeczkować lub koagulować prądem. Metodę wybiera lekarz, zależy ona bowiem od wielkości i lokalizacji zmian. Chodzi o to, aby ślad po ich usunięciu był jak najbardziej kosmetyczny. Jeśli zmian jest bardzo dużo to zabieg dzielimy na 2-3 sesje. Można znieczulic skórę przed zabiegiem kremem znieczulajacym . Zabieg jest wówczas mniej nieprzyjemny, choć na prawdę nie jest on i tak bardzo bolesny.

Włókniaki są czasem trochę podobne do małych brodawek łojotokowych lub nawet znamion barwnikowych, zwłaszcza, gdy nie mają charakterystycznej dla siebie szypuły. Dermatolog zwykle potrafi to rozróżnić. Większość z nich lokalizuje się w miejscach ocieranych, drażnionych np. pachy, pachwiny, szyja, powieki. Usuwamy je z reguły elektrokoagulacją prądem. Daje to najlepszy efekt kosmetyczny. Używamy w tym celu bardzo delikatnego koagulatora.

Zarówno brodawki łojotokowe jak i włókniaki dotyczą osób, które mają pewną osobniczą skłonność do ich posiadania. Dlatego raz na jakiś czas trzeba ponowić zabieg. Najlepiej usuwać zmiany małe. Wtedy po ich usunięciu nie ma śladów.

Powrót